(Całkiem) Niezła Sztuka

Warszawski klub komediowy od niedawna ma nową siedzibę. Obecnie można do niego zawitać tuż przy Placu Zbawiciela, wchodząc od ul. Nowowiejskiej.  http://teatralny.pl/teatr/klub-komediowy,881.html Jedak nie sama nowa siedziba jest tu najważniejsza. Klub komediowy to klubokawiarnia i miejsce pełne ciekawych inicjatyw. Można więc w nim natrafić na występy Teatru improwizowanego czy pokazy stand-uperów. Zdarzają się również wieczory poświecone kabaretom literackim czy upływające w bardzo dobrej muzyce. Jednak poza stawą dla ducha w Klubie komediowym można znaleźć i coś dla ciała. Stali bywalcy klubokawiarni ceną sobie to miejsce przede wszystkim za promowanie niezamężnej komedii oraz odważne podejście do eksperymentów. Samym twórcom zależy zaś na tym, aby Klub komediowy swoim charakterem nawiązywał do Kabaretu Starszych Panów, Piwnicy pod Baranami czy tradycji amerykańskich Comedy Clubs.

  Tytuł filmu „porno dla mamusiek”, który w walentynki wszedł do kin, wcale nie jest przywoływany przeze mnie bez powodu. Jednak kolejny powód do odmieniania przez niemal wszystkie przypadki „50 twarzy Greya” stał się dla mnie idelanym pretekstem do nawiązania do sztuki „Klaps! 50 twarzy Greya”. Ten kto widział miał ogromne szczęście. Ci co nie mieli okazji niech żałują. Bo przedsawienie to bardzo żwawa, ale i niezwykle śmieszna opowieść. Poza samą niezwykłą warstwą tekstową do odbiorców przemawia głównie to, że aktorzy bawią się w czasie sztuki, tak samo dobrze jak widzowie. Dzieło jest niezwykle udaną parodią, która daje bardzo wiele klapsów w tyłek. Spragnionych reszty pikantnych kąsków odsyłam do całej recenzji: http://teatralny.pl/recenzje/klaps-czyli-50-twarzy-greya,384.html

Tak właśnie brzmi jednego z najnowszych spektakli Poznańskiego Teatru Nowego. Premierę sztuki zaplanowano na 24 stycznia. Reżyserem Dzieci Zony jest Grzegorz Reszka, który wziął na warsztat przekład Jakuba Adamowicza. Zona to specyficzna „kraina”. Niewielki raj, odgrodzony od reszty świata wielkim murem. Zona rządzi się swoimi prawami. To co niezbędne – od pieniędzy czy marzeń dostarcza państwo. Najbardziej „zasłużeni” mają nawet szansę na medal. Doceniane są przede wszystkim skromność oraz wierność. Dobrze jest także wykazywać się posłuszeństwem i na wszelki wypadek trzymać język za zębami. Sytuacja zmienia się gdy wśród dzieci zony pojawia się przybysz z wolnego świata. Jego propozycja wydaje się nie do odrzucenia. Pytanie tylko czy żyjący za murami będą w stanie zrezygnować z raju. Więcej na temat repertuaru Teatru Nowego z Poznania.

Komentarz jest zbędny. Jego prace mówią wszystko.

Tak przy okazji tego, że musical Metro będzie do obejrzenia na żywo we Wrocławiu 

Większość z nas zapewne kojarzy ją z ról na dużym ekranie. Jednak Agata Kulesza to również świetna aktorka teatralna.   Jej artystyczne popisy można było oglądać m.in. w Teatrze Ateneum w spektaklu Merylin Mongoł, w reżyserii samego Bogusława Lindy. Premiera sztuki miała miejsce w kwietniu 2012 rok. Na żywo aktorom akompaniamentowali Bartłomiej Krauz, Robert Siwak czy Fabian Włodarek.   Merylin Mongoł to sztuka autorstwa jednego ze współczesnych rosyjskich dramatopisarzy, Nikołaja Koloda. Spektakl grano niemal na całym świecie. Jego popularność to przede wszystkim zasługa podejścia do świata „przedstawianego” Nie ma ty upiększeń czy podkręcania kolorów. Dotyka za to rzeczywistość. Czasami bardzo boleśnie. Choć spektakl w reżyserii Lindy to także opowieść o wielkich i bardzo pięknych marzeniach. Bardzo liczę na to, że jeszcze będzie dane zobaczyć mi go na żywo :)

Pewnie mało kto jeszcze o tym nie słyszał, ale polski film Ida zdobył dwie nominacje do Oscara. Dzieło Pawła Pawlikowskiego będzie walczyło o jedna z najbardziej prestiżowych statuetek w kinematografii w kategorii najlepszy obraz nieanglojęzyczny i za najlepsze zdjęcia. Te ostatnie to efekt współpracy Łukasza Żala i Ryszarda Leńczewskiego. Sama nie miałam okazji jeszcze filmu oglądać, ale jest na mojej liście MUST WATCH :) Akcja filmu jest powrotem do Polski początku lat 60-tych ubiegłego stulecia. Ida to opowieść o młodej Annie, która jako dziecko wychowywała się w zakonie. Ona również wiąże swoje życie z posługą bogu. Jednak na krótko przed złożeniem ślubów spotyka swoją ciotkę – swoją jedyną krewna. To właśnie od niej dowiaduje się o tragicznym losie swoich bliskich, a także poznaje prawdę o swoim pochodzeniu.