(Całkiem) Niezła Sztuka

Krzysztof Gorbaczewski przyszedł na świat pod koniec lutego 1983 roku w Białymstoku. Jego twórczość to nie tylko reżyseria teatralna, ale i scenografia. Gorbaczewski to także autor wielu adaptacji. Jego sztuki to przede wszystkim spektakle interdyscyplinarne, będące połączenie sztuki teatralnej z tymi wizualnymi czy performancem. Krzysztof Gorbarczewski to absolwent wydziału Reżyserii Dramatu w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego. To właśnie tu trafił na Krystiana Lupę, z którym współpracował z przy „Factory 2” wystawianym w Starym Teatrze w Krakowie. Jego debiut miał miesjce w 2008 roku, kiedy to przygotował adaptację do „Chóru sportowego: autorstwa Eldriede Jelinka wystawianego w Tetrze Dramatycznym w Opolu. Rok później na deskach tego samego teatru można było oglądać reżyserowaną przez niego „Odyseję”. Jego kolejne realizacje to m.in. „Opętani” wystawiani w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu czy „Nirvana” prezentowana w Teatrze Polskim we Wrocławi...

Kwiecień w Ktakowskim Teatrze Scena STU zapowiada się wyjątkowo. Kilka tytułów zapowiada się szczególnie ciekawie – stąd pomysł na ten wpis i moja całkowicie subiektywna ocena tego, na co warto się wybrać :) „Firma dziękuje” Sztuka „Firma dziękuje” to opowieść o wiecie korporacji. Co prawda trochę w niej komizmu, ale w gruncie rzeczy historia jest pełna goryczy. Można w niej poznać przypadki ludzkich trybików, wewnętrznych gier czy wyścigu szczurów. Choć spektakl przedstawia kilka sytuacji z życia jednego z pracowników pewnej firmy w rzeczywistości jest odzwierciedleniem okrutnych mechanizmów rynkowych i systemu, który rządzi światem. „Rozmowy z diabłem. Wielkie kazanie księdza Bernarda” Spektakl „Rozmowy z diabłem. Wielkie kazanie księdza Bernarda” to ponad godzinna sztuka, w której widzowie mają szansę uwierzyć w Diabła i zupełnie zatopić się w świecie przedstawionym. Przedstawienie w reżyserii Krzysztofa Jasieńskiego jest teatrem w najlepszym wydaniu, który naprawdę dotyka i potrafi...

  Od 21 lutego do 22 marca we Wrocławiu można oglądać wystawę rysunków Zdzisława Beksińskiego. Kolekcję blisko 80 rysunków pochodzących przede wszystkim z lat pięćdziesiątych, sześćdziesiątych oraz siedemdziesiątych można oglądać w Centrum Kultury „Zamek”. Ceny biletów: 6 zł  normalny 4 zł ulgowy ( studenci do 26 roku życia, emeryci, renciści, inwalidzi) 3 zł / os bilet grupowy( min 10 osób) Galeria ZAMEK w Centrum Kultury "Zamek", pl. Świętojański 1, Wrocław   Galeria czynna: poniedziałek - piątek: 8:00 - 20:00 sobota - niedziela: 10:00 - 18:00 Więcej szczegółów tu: http://www.zamek.wroclaw.pl/CMS/kalendarz_imprez_2015/02_beskisnki.html

W ramach cyku „Artysta-inspiracja” dziś chciałabym napisac kilka słów o wybitnej postaci, jaką bez wątpienia był Gustaw Holoubek. Gustaw Teofil Holoubek urodził się w Krakowie 21 kwietnia 1923 roku. Szerszej publiczności dał się poznać jako utalentowany polski aktor teatralny oraz filmowy. W swojej karierze wielokrotnie i z sukcesami podejmował się reżyserowania spektaklu. Przez pewien czas stał również na czele kilku teatrów. Przez dwie kadencje był posłem, przez jedną senatorem. W czasie drugiej wojny światowej jako ochotnik zaciągnął się do armii. Jako Jeniec trafił do obozu w Magdeburgu oraz Torunia. Ze względu na zły stan zdrowia został jednak zwolniony i w 1940 roku wyszedł na wolność. Do końca wojny był pracownikiem krakowskiej gazowni. W 1947 roku Gustaw Holoubek został absolwentem Państwowego Studium Dramatycznego. W tym samym roku po raz pierwszy pojawił się na teatralnej scenie. Jego debiutancką rolą był Charys w sztuce „Odys u Feaków” wystawianej w Starym Teatrze w K...

Natalia LL, a dokładnie Natalia Lach-Lachowicz przyszła na świat w kwietniu 1937 roku niedaleko Żywca. Przez lata swojej artystycznej działalności zajmowała się między innymi grafiką oraz malarstwem. W latach siedemdziesiątych jej aktywność przybrała również postać performance'ów. W jej portfolio powoli zaczęły pojawiać się również instalacje, fotografie praz rzeźby. Prace Natalii LL trudno sklasyfikować do jednego nurtu. Najczęściej jednak wskazuje się, że jest w nich coś z konceptualizmy, foto- czy body-artu. Oto kilka z jej najbardziej rozpoznawalnych dzieł: Fotografia intymna To instalacja, która czerpie z po-artu. Charakterystycznie przejaskrawiony erotyzm, celowo zbliża się tu do granic pornografii. To właśnie w ich ramach powstały Sztuka konsumpcyjna i Sztuka postkonsumpcyjna.    Śnienie i Piramidy Obie prace stanowią nawiązanie do przeżyć osobistych artystki.  Śnienie  Puszysta tragedia To dzieła powstałe pod koniec lat osiemdzi...

Warszawski klub komediowy od niedawna ma nową siedzibę. Obecnie można do niego zawitać tuż przy Placu Zbawiciela, wchodząc od ul. Nowowiejskiej.  http://teatralny.pl/teatr/klub-komediowy,881.html Jedak nie sama nowa siedziba jest tu najważniejsza. Klub komediowy to klubokawiarnia i miejsce pełne ciekawych inicjatyw. Można więc w nim natrafić na występy Teatru improwizowanego czy pokazy stand-uperów. Zdarzają się również wieczory poświecone kabaretom literackim czy upływające w bardzo dobrej muzyce. Jednak poza stawą dla ducha w Klubie komediowym można znaleźć i coś dla ciała. Stali bywalcy klubokawiarni ceną sobie to miejsce przede wszystkim za promowanie niezamężnej komedii oraz odważne podejście do eksperymentów. Samym twórcom zależy zaś na tym, aby Klub komediowy swoim charakterem nawiązywał do Kabaretu Starszych Panów, Piwnicy pod Baranami czy tradycji amerykańskich Comedy Clubs.